ديباچه « به نام آن كه هستى نام از او يافت » از حافظ سخن گفتن و درّ كلامش سفتن كار آسانى نيست ، زيرا غزليات وى شامل مطالب و ريزه‌كارىهاى متنوع است . از آفريدگار هستى و لوح و قلم و آفرينش آدم و سرشته شدن محبت الهى در وجود وى و مناجات شبانه و زهد و سالوس ، ريا و رندى و آب‌حيات و قلندرى و نرگس مست و ده‌ها مسايل ديگر سخن به ميان آمده و اين سخنان با الهام از قرآن كريم بنا بر قول خود اوست . عشقت رسد به فرياد ور خود به سان حافظ * قرآن ز بر بخوانى با چارده روايت و از سوى ديگر سمت و سويى از عرفان ايرانى و اسلام دارد و از هر سخن زيباى فارسى و عربى گلچين كرده و از آثار شاعران و اديبان پيشين و معاصر بهره‌مند شده ، به گونه‌اى كه هر محققى بخواهد حق مطلب را ادا كند و تمام زواياى سخن وى را موشكافانه نشان دهد راه دشوارى در پيش خواهد داشت و مثنوى هفتاد من كاغذ خواهد شد . در معرفى و توضيح غزليات وى از ديرباز شيفتگان و صاحب‌نظرانى داد سخن داده و كتبى تأليف كرده‌اند . از جمله آقاى محمد قزوينى و دكتر غنى و دكتر حسينعلى هروى و آقاى بهاء الدين خرمشاهى در « حافظنامه » و همايون فرخ در « حافظ خراباتى » و آقاى محمد سودىبسنوى در « شرح سودى بر حافظ » و ديگران . اخيرا آقاى عبد اللّه ابهرى با معنى كردن لغات و اصطلاحات ، به شرح و توضيح غزليات حافظ اقدام كرده و زحمات شايان تقديرى در اين راه متقبل شده و حسن كار ايشان در اين است كه تمام ابيات فارسى و عربى خواجه را بيت به بيت معنى كرده ، سپس به تفسير همان بيت پرداخته و نكات عرفانى را با بيانى ساده به رشته‌ى تحرير درآورده‌اند . مؤلف در مقدمه‌ى كتاب هدف خود از تأليف چنين كتابى را براى آگاهى و تشويق نسل جوان و تمام كسانى كه غزليات حافظ را دوست دارند ، اما كلامش را در نمىيابند ، مفيد دانسته است ؛ ولى ممكن است براى محققان تخصصى رشته‌ى ادبيات فارسى جاى تحقيقات گسترده‌تر و